O kadar çok anlatacak şey var ki hala içimde birikiyor ,yazamıyor anlatamıyorum ,içimdekiler harflere kelimelere dökülemiyor bir türlü ...Acılarım,sevinçlerim,ilginçliklerim garip olaylar,sevdiklerim,nefret ettiklerim hepsi bende umursamaz olmuş ben fark etmeyeli sanırım ilaçlardan o yüzden bırakıyorum antideprasanımı.Beni sakinleştiren hissizleştiren ve hayatı yaşamamı sağlayan ilaçları teşekkürlerimi sunarak terkediyorum.Bırakmanın yan etkilerini sağlam bir şekilde yaşıyorum baş dönmeleri uyuşukluk uyku hali vs ama hepsi geçecek.Anladım ki hayat ne olursa olsun benim yaşadığım gibi olmalı ilaçlarla uyuşturulmuş sahte mutluluklarla değil.Mutsuzmuyum bırakayım o mutsuzluğumda gerçek olarak benim olsun başka bir şeye bağlı olmadan tek bana ait olsun.Belki bu şekilde kendim olduğumda yani kelimelere yeniden hükmedebilirim kendime harfler denizinde kelimelerden ufak bir cümle kayığı yapıp yüzdürebilirim :)


MOd : kendim :)

Yorulmuşum artık bunu fark edebiliyorum.O kadar çok koşuşturuyordum ki hayatta ne uykuyu hatırlayabiliyordum ne yorgunluğumu ne de kendimi ama farkındayım ki artık yorulmuşum biraz da olsa yıpranmışım .Toparlana bilir miyim tabi ki de ama biraz zamana ihtiyacım var az da olsa bana ait olan bir zaman dilimi bana yeter toparlanmam için yıpranan ruhumu onarmak için

Sevmemek birini,sevmeden de bir şeyler paylaşmak ,sadece hayattan belli anlar çalmak ,çaldığın o anlarla hayata nispet yapmak...Sevmek ,sevilmek gerekli mi? hayatta sadece karşılıklı menfaat için insanlar bir arada olamaz mı biz hayatta çok mu seviyoruz birbirimizi??? karşılıksız ya da ileride bunun bana yararı faydası dokunurlardan değil mi çoğu şey.Hayırları duyuyorum ama kendimizi kandırmayalım, kim kime karşılıksız iyilikte bulunmuş ki bu hayatta aileden başka ki baksan ailede de bir fayda-yarar güdüsü bulunur.Pragmatizm üzerine kurulu değil mi hayatımız şimdi oturup neden mızmızlanıyoruz ki ?Sevgiliye duyulan sevgi bile bizim sevgi isteğimizi aktarmak için değil midir? Bu da yarar duygusu ile yapılan bir eylem .Hayat kendini faydacılığa adamış insanlar için yaratılmış bir yer oldu bu çok mu kötü ???
Kaybettiklerimizden kazancımız var mıdır ? Ders çıkartırmıyız ki yanlışlarımızdan yoksa hata üzerine hata mı yaparız salaklığımzdan mı yoksa iyi niyetimizden mi hatalarımızı tekrarlarız sonu nereye gider bu durumun of off beynim bılıklanıyor dünya dönüyor ama hep aynı yöne hayatım hiç yörüngeden çıkmaz mısın farklılık yaratmaz mısın ?Dipsiz kuyulara inmeye ne kadar da meraklısın toparlan artık gel kendine karanlığa değil güneşe ışığa özlem duy bunun hasretiyle çabala artık biraz da ...

Keşke yüzyılın icadını keşfetseler insanların söylemek istediklerini ,zihinlerinden geçirdiklerini kelimelere dökebilecek bir makine icat etseler böylece ortada hiç bir sorun kalmaz.Ben de sanırım Wittgenstein gibi düşünüyorum.Dil ile alakalı sorunlar çözüldüğünde tüm sorunların çözülebileceğine inanıyorum.aslında bu makinenın icat edilmesini isteme sebebim başka,yazmak her ne kadar insanı konuşmaktan daha iyi anlatsa da artık yazarak da kendimi ifade edemediğimi düşünüyorum .Ne konuşmak ne yazmak yetmiyor anlatmıyor içimdekileri.Zorlanıyorum ,nefes alamıyor gibi hissediyorum kendimi ifade edemediğimde.Beynimde bir yerlerde sorun olduğunu düşünüyorum çünkü çok iyi bildiğim bir şey de bile sanki hiç bir şey bilmiyor muşum gibi oluyorum aslında biliyorum eminim ama bunu sözlü ya da yazılı olarak ifade edemiyorum.Unutmuyorum ama hatırlamakta da güçlük çekiyorum .Parçanın bir kısmına bakıp devamını getirirsiniz ya ben de o olmuyor bu dönemde ,Puzzle ın uyumsuz parçaları gibi beynimin içindekiler toparlanmıyor .Belleğimle ilgili sorunlar yaşıyorum sanırım ya da ruh halimle nedeni bilmiyorum ,sıkılıyorum bu durumdan.Hayatı umursuz yaşamaya o kadar alıştım ki sanırım bu beynimi de etkiledi o da öyle çalışmaya başladı ya da başka bir şey ...Kendime gelmek için bir şeyler yapmam lazım ama ne ?

Hayat bizi bin parçaya bölüyor da bir parçasını bize ayırıyor mu ki?
Ev,iş okul ,ödevler,sunumlar,staj,ikinci üniversite,ales ,kpss,aile,arkadaşlar... her biri için didişip duruyoruz şu hayatta.Ne zaman dönüp arkama baksam yani vakit bulsam hep bir koşturmaca .Sakin bir ruh halim yok tamam kabul öfkesini yansıtmak için hayata inat kendi içinde çoğalan bir Esma ama nerede duracak bu .Ne zaman bu son diyeceğim ve gerçekten son olacak,öfkem bitecek, huzurlu bir şekilde yaşayacağım.Ne zaman kalp atışlarım normale dönecek ne zaman yük bende değil de başkalarında olacak ne zaman bencilliğimden kurtulacağım.Bilirsiniz bilmezsiniz hayatın bazı dönemlerinde hayatta kalmak için acımasız umursamaz olmanız gerek ta ki hayatınız oturana dek .Ben hayatımı oturtamadım.Aslen Sinoplu İstanbul doğması ,hayata Samsunda atılan ben KİMSİN SEN? nesin nerden geldin nereye gidiyorsun ? Var mı hayatındaki sorularına cevabın ?Ne zaman olgunlaşacak bilge olacaksın da sorularına cevap bulacaksın Doyumsuz olduğu için her şey olan ama karmaşık bir tadı olan ben asıl tadın nedir? Ne ağır basar senin hamurunda ???

Tatil :)

Hayyy huyyy enemmm ne kadar da zaman geçmiş yazmayalı.Yazı bitirdik sonbahar geçti kış kapıda ... Esma bir bayrama daha İstanbul 'a gidiyor.Bu bayramdan pek hoşlanmasam da ailemi görmek için bahanem :) Görüşmediğimiz süre zarfında Eso işe girdi çalıştı.Hem okul hem iş hem ev hem dersler üzerine geleceğine yön verecek sınavlara hazırlandı.Yarış atı olsaydım birinci gelirdim koşuda yeminle.Tüm bunlar arasında boğulmadın mı diye sorarsan Marco Paşa sıkınlmadım uykusuz kaldım eğlenceme de baktım ,arkadaşlarıma vakit ayırdım.Hee yeri geldi canımı sıkan olaylarla uğraştım yeri geldi tırnaklarımı avuçiçime batırıp kendimi tuttum ama koca çenemi tutamadım pişmanlığın var mı diye sorarsan hiç mi hiç pişman değilim ben susmadığım için şuan da en değerli benim.Benim canım yanacağına başkalarının ki yandı ama hakettiklerii için yandı canları .Neyse sen anladın Paşam beni gerisi boş :) Tatil tatil en sevilen en güzel zamanlar.Tatil boyunca yatıp uyucam pinekleyeceğim diyemiyorum malesef adı üzerinde bayram ve bayram temizliği bayram telaşı işte gerisini siz üretin bayram ve diğer zımbırtıları bunun yanında Samsun da rahat etmek için sunumlarımı ve ödevlerimi tamamlayacağım ,ailemle ve arkadaşlarımla bolca görüşeceğimm , İşte eserekli ben boş vakti sevmeyen illaki kendine meşgale bulan kendini işe hayata adamış ben .Sanırım en kötü alışkanlığım işkolikliğim .Boş durmaktan nefret ediyorum .Biri bana keyif yapmayı boş boş durmanın nasıl güzel ve özel bir şey olduğunu anlatabilir mi ?

Tatil dönüşü

Bayram seyran geçti,Esma tatilini yaptı güneşte kavruldu karadı bronz heykellere döndü ama Rönesans dönemi heykelleri gibi oldu ve döndü İstanbul 'a .Tatil psikolojisini seviyorum ya ye iç gez eğlen kop kop :) Zihnimi beynimi arındırma nirvana ulaşma planlarım daha bi karıştı tabi ki :/ ben ne zaman sadelik istesem şaşa beni buluyor ...İstanbul' a geldiğimden beri bir o yana bir bu yana koşturup duruyorum yine klasik oldu artıkın.Yeni kararlar da aldım eğer felsefeden yüksek lisans yaparsam mitolojiden yapacağım Türkiye de çok az sayıda insan mitolojiden yüksek lisans yapıyor hem eğlenceli hem benlik bir sürü efsane ve onun içinden gerçekleri arama işi tam benlik samanlıkta iğne aramayı seviyorum :)En sevdiğim arkadaşım evleniyor bu yüzden hala İstanbullardayım çok ilginç bir olay değişik bir duygu.bugün gelinliğini de aldık geçen haftalarda da evini yerleştirdik falan filan ya aklım almıyor evlilik oha ya nasıl birşey ne cesaret örneği bir durum hıyyy hiç benlik değil .Dediklerine göre zamanı geldiğinde göreceğim güne aşık olurmuşum demekki benim görecek günüm yok :) Çok cesurum diye dolanıyorum ya ortada hadi evlenelim dese biri anammm naparım gerçi naptımı biliyorum direkt arkama bakmadan kaçıyorum :) Yok ya mahalle baskısına rağmen yok değil evlenmek biri ile ciddi bi ilişki sürdüremiyorum evlilik benim neyime.Havayi uçarı akıllıyım ben zaten benimle evlilik yoluna çıkılmaz kaçak gelin filminin Türkiye versiyonu gibi olurum valla :) Seni seven iyi biri mi makbuldür yoksa sevdiğin ve karşılığını alamadığın mı ??? sanırım ben mazoşistim :/