21 Aralık 2009 Pazartesi

MASAL BİTTİ


bu kez doğruları söyleyeceğim.ne kendimi ne çevremi ne de seni kandıracağım.ne senden nefret ediyorum ne de seni delicesine seviyorum.ortalarda bir yerde dolanıyorum.hayatımda olmanı istedim.tıpkı vitrinde gördüğü oyuncağa sahip olmak isteyen bir çocuk gibi.heyecanla ,umutla,mutlulukla istedim.seninle yaralarımı saracaktım.sen de ve ben de olanları bitirecek yeni bir masala başlayacaktım.olmadı.sen kendi masalından vazgeçmek istemedin.bu yüzden bana ve arkadaşlarına yalan söyledin.istemiyorum sıkıldım bu masaldan dedin.alıştığın ezberlediğin bir masal olduğu için dinliyorum dedin.evet kolayı seçtin.yeni bir masalı dinlemeye onu sevmeye cesaret edemedin.belki bir an çok küçük bir bölümünü dinledin.eskisine alıştığın için hoşuna gitmedi belki de başka şeylerden.başlamadan masalı bitirdin.kızmıyorum sana bu da senin hayatın.anlamadığım tek şey alışkanlığının olmasını istemiyorsun ama kurtulmak için de çaba harcamıyorsun.bırakmışsın hayatı,sen onu yaşayacağına o seni yaşıyor.seni sen değil başkaları yönetiyor.çok karıştın,karıştım bu ara.bir yumak ip misali ikimizinde bir başı bir sonu var.karıştık düğümlendik koparıp atmaya çalıştık olmadı kenara attık.bir gün biri gelip bizi düzeltene kadar o kenarda kaldık.belki seni çözecek insanı bulmuşsundur.ben hala bulamadım.köşede beni gören düzeltmek isteyen çok oldu ama biliyorum ki onlar eline aldığında daha çok karışacağım ve sıkılıp onlarda beni kenara bırakacak.o yüzden istemiyorum,düzeltmeye çalışmasınlar beni.kalayım öyle sessizce bir kenarda.belki bir gün biri çıkar ve inatla beni düzeltmeye çalışır,belkide düzeltir.bilemiyorum.aslında ben de karışmadan önce seni düzeltmek istiyordum.azimliydim çözecektim düğümlerini,bulacaktın kendini.sonra bırakacaktım seni kendi haline,kendi doğrularının üzerine hiç karışmadan ilerleyecektin sonuna kadar...neyse olmadı.hayalden ibaret oldu hepsi.kapanıp odama kurduğum ütopyalar korku tarzı değildi,sadece güzeldi.eksik yanlarım vardı ama onlar hayallerim değildi.sevgi beklemekle gelmez onu aramaksa kimin derdi.artık tam bu noktadayım.beklemekle gelmeyeceğimi biliyorum ama aramıyorum.sadece hayatımı yaşıyorum.arayış,isyan ,nefret,mutluluk... umrumda değil.yaşıyorum kendim için kendimi mutlu etmek için.kendim için kendimi yeniden yaratıyorum.biliyorum hergün bana yeni bir ben ekleniyor ve beni güçlü kılıyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder