AŞK

AŞK BİR SINAVA BENZER
HİÇ BİLGİNİZİN OLMADIĞI BİR KONUDA
BİLMEDİĞİN ŞIKLARDA GİDER GELİRSİN
BAZEN A'YI DOĞRU SANARSIN BAZEN C 'Yİ
BAZENDE GERÇEKTEN DOĞRU CEVABI BULURSUN AMA
YANLIŞ OLDUĞUNU DÜŞÜNÜP ONU DEĞİL
BAŞKA ŞIKKI İŞARETLERSİN
ONUN DOĞRU OLDUĞUNU ÖĞRENDİĞİNDE DE
SADECE KEŞKE DERSİN...

KENDİNİZİ OYNAYIN

artık eskisi kadar güzel değil hayat.herkez oyuncu olmuş bu hayatta.kendilerine iki beden büyük kıyafetlerin içinde kötü bir ezberle oynuyorlar oyunlarını .bir de kendilerine usta oyuncu demiyorlar mı bitiyorum o zaman.istediğiniz rolü alın bu hayatta kendinizi oynamadıktan sonra ne işe yarar ki.oyununuz sizi anlatmadıkça ne anlamı var ki mış gibi yaşamak nereye kadar gider ki.bir gün elbet sizinde mış gibileriniz bitecek,döneceksiniz kendinize.bir ben mi kendimi oynuyorum bu hayatta,bir ben mi sevmiyorum mış gibi yaşamayı.sesiz kalıyorum şu aralar,olup bitenlere bana söylenenlere.herkez caka derdinde hava peşinde banane.banane senden banane ondan.ne işe yararsınız ki havadan başka.içi havayla doldurulmuş balon gibisiniz.uçuyorsunuz ,biraz daha devam ederseniz patlayacaksınız farkında değilsiniz.etrafınızdakilerde uçan balonu seven çocuklar gibiler.balon patladığında balona sayacak sövecekler sonra en yakındaki yeni balona sarılacaklar.anlayın artık millet ya siz bana benzeyeceksiniz ya ben sizsiz kendimi oynamaya devam edeceğim.zor ama yalansız güzel bir oyun sergileyeceğim...

GEL ARTIK SANA İHTİYACIM VAR

Dilimdeki tek dua oldu mutluluk.öyle çok ihtiyacım var ki bu ara buna.içimdeki cam kırıkları yine batıyor ruhuma.ne kırıkları süpürebiliyorum ne de kırık parçalrı birleştirebiliyorum.yoruldum,bıktım artık hep kaybeden olmaktan.yoruldum artık yalanlardan,sahte sevgilerden.umudum hayalim olanı,hakkım olanı istiyorum sadece.birazcık sevgi istiyorum.başımı omuzuna yasladığımda güvenerek ağlayabileceğim dizlerinde uyuyabileceğim yanındayken kötü rüyalarımı engelleyecek üzülmemem için olmayan canavarları yenecek beni az da olsa sevecek birini arıyorum.ihtiyacım var sana sevgili nerdeysen çık gel artık.çok yoruldum,çok üzüldüm.yanlış insanlarla yanlışlarda boğuldum.kurtar artık beni nolur.dayanacak gücüm kalmadı.güçlüyü oynayacak gücüm kalmadı.ayaklarım tutmaz oldu,ileri adım atamıyorum.kollarımdan tutan gölgeler beni karanlığa çekiyor.artık gel durdur onları ,götürmesinler beni geçmişe.ben seninle olan geleceğime yürümek istiyorum.seni sevmek az da olsa sevilmek istiyorum.yaralarımı kapatmanı ,bana güzel hayaller kurmanı istiyorum.bir parça mutluluk isityorum.bence bunu hakediyorum.hayatım boyunca hiç kötü bir insan olmadım ki.kimseyi acıtmadım ki.neye karşılık acıttılar beni,neyin bedelini ödedim.bulamıyorum.hayatımda yaptığım myanlışı bulamıyorum,bedelini ödüyorum ama neye karşılık onu bilemiyorum.yeter artık bitsin bu bedel.azat etsinler beni.dayanamıyorum artık.isyanları aştım nerdeyim çözemiyorum.korkuyorum...sınırlarım duvarlarım her şey yıkıldı.enkaza kaldı ruhum.göçük altında nefes alamıyor ,bir kaç kemiği kırık,yürüyemeyecek halde.sesimi duyuramıyorum halbuki bağırıyorum.duy artık sevgili kurtar beni bu enkazdan .biraz daha geç kalırsan olmayacağım bu hayatta.nefes alışlarımın kalp atışlarımın sebebi ol ,gel artık.seni sevmeye ihtiyacım var.birine tutunmaya ihtiyacım var .bana yol gösterecek birine ihtiyacım var bu kör karanlıkta.yol gösteremesende gel ,yanımda ol.karanlıkta birlikte olalım,nefesini duyayım...mutlu olmaya ihtiyacım var,sana ihtiyacım var sevgili.senin varlığına ihtiyacım var.ellerimi tutmana,ağlayan gözlerime bakmana, üşüdüğümde sarılmana ihtiyacım var.iyi ve kötü anlarımda sana ihtiyacım var.duy artık sesimi her nerdeysen gel artık sevgili senin beni sevmene ihtiyacım var ...

NEFRETİM Mİ ? SEVGİM Mİ ?

söyleyecek sözüm kalmadı yine sana.aslında söylenecek isyan edilecek o kadar çok şey var ki.demeye korktuğum dediğimde,içimdeki karanlığımı açtığımda kaybolacağımızı biliyorum.işte bu yüzden tutuyorum karanlığımı içimde .bazen güneş vuruyor bedenime ama karanlığım emiyor ,aydınlığı içine hapsediyor,karanlığım aydınlanmıyor.dipsiz uçurumun kıyısında karanlığımda oturuyorum.uçurum benim kadar karanlık ve sessiz.işte sen burda duruyorsun,yanımda oturuyorsun.bakamıyorum yüzüne .baksam nefretim mi ağır basaar sevgim mi bilemiyorum.gözlerin gözlerime değdiğinde yangın başlar göz bebeklerimde.kor olur bedenim,karanlığımın içinde yanar gözlerin.karanlığa baksa gözlerim,görmese seni nefretim yakar bu sefer de beni.söyleyemediklerim batar ruhuma.o yüzden uzağım sana.görmeyeyim seni,acıtmasın içimdekiler,bakma bana nefretim çöle dönüşmesin kal öyle uzağımda.nefes aldığını bileyim ama görmeyeyim.özleyeyim ama sevmeyeyim.dileklerimde umutlarımda hayallerimde yaşa.iyi hatırlayayım seni aklımda.uzağımda özlediğim,iyi insan ol benim için.

SAKLAMBAÇ

bir saklambaçtı oynadığım.ben gözlerimi yumardım onlar saklanırdı.
sağım solum sobe ,kimse kalmamış olduğum yerde
bakınmaya başlarım çevreme kimse yoktur yine
hem onları bulmam hemde kendimi korumam lazım.
ne kadar çok şey yapmam lazım.
neden yok kimse neden çıkıp göstermiyorlar kendilerini
tedirgin olmaya başladım hava karanlık sadece gölgelerle biz vardık
her yere baktım,aradım ama bulamadım
gitmişlerdi hepsi
oyunda kendi hayatlarına saklanıp kaybolmuşlardı
bulamazdım ki ben onları hayatlarında
buldum sizi deyip edenemizdim ki
göremezdim ki onları ,giremezdim ki hayatkarına
hep ebe kaldım o yüzden bu hayatta
kaybolan ,saklanan şeylerini arayan yorgun bir ebe ....

ARAYIŞ

hepimiz bu hayattan bir şeyler bekleriz,umarız.belki de bunun için yaşarız.beklentiler içinde kayboluruz.kendimize insanlara yabancılaşırız.küçükken en sevdiğin arkadaşına büyüdüğünde sana yarar sağlamıyor diyesırt çevirirsin.karşı kaldırımdan gülümseyerek gelen adama gülümseme nezaketini bile göstermezsin.,çünkü yararı yok sana fayda sağlamıyor o zaman anlamıda yok.BEN e olan tutkularımız yüzüne içimizde bir şeyler kayboluyor,nefes alamaz hale geliyor.sonra da içimizde nedenini bilmediğimiz bir boşluk oluşuyor.kimimiz işte bulmaya çalışıyor kaybettiğini kimi üçüncü sınıf bir otel odasında yanındaki kadında kimimiz şatafatta eğlencede kimimiz yalnızlıkta...işte hep arayış içindeyiz.kumsaldaki kumu kazarak dünyanın merkezine ulaşmaya çalışıyoruz.anlamsızca kazıyoruz hayatımızı.kazdıkça daha derine iniyoruz.ve indiğimiz yere ruhumuzu gömüyoruz.daha çok kayboluyoruz aradığımızı buluruz sandığımız şeylerde .belki imkansızı arıyoruzdur belki de aradığımız şeyin farkında bile değilizdir.belki yanı başımızda duruyordur belki de annemizin şevkatli kollarında ,sıcacık sarılışında. arıyoruz bulamıyoruz belkide buluyoruz ama farkına varamıyoruz ...