söyleyecek sözüm kalmadı yine sana.aslında söylenecek isyan edilecek o kadar çok şey var ki.demeye korktuğum dediğimde,içimdeki karanlığımı açtığımda kaybolacağımızı biliyorum.işte bu yüzden tutuyorum karanlığımı içimde .bazen güneş vuruyor bedenime ama karanlığım emiyor ,aydınlığı içine hapsediyor,karanlığım aydınlanmıyor.dipsiz uçurumun kıyısında karanlığımda oturuyorum.uçurum benim kadar karanlık ve sessiz.işte sen burda duruyorsun,yanımda oturuyorsun.bakamıyorum yüzüne .baksam nefretim mi ağır basaar sevgim mi bilemiyorum.gözlerin gözlerime değdiğinde yangın başlar göz bebeklerimde.kor olur bedenim,karanlığımın içinde yanar gözlerin.karanlığa baksa gözlerim,görmese seni nefretim yakar bu sefer de beni.söyleyemediklerim batar ruhuma.o yüzden uzağım sana.görmeyeyim seni,acıtmasın içimdekiler,bakma bana nefretim çöle dönüşmesin kal öyle uzağımda.nefes aldığını bileyim ama görmeyeyim.özleyeyim ama sevmeyeyim.dileklerimde umutlarımda hayallerimde yaşa.iyi hatırlayayım seni aklımda.uzağımda özlediğim,iyi insan ol benim için.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder