Saflığın cesedini gömdük geceler önce
karanlığa teslim ettik aydınlığıda
yalnız karanlığı bıraktık ardımızda
40 tas su ile yıkansak bile arınmaz bu ruhum bu bedende
artık kötüyüm bende sizinle...
iyilik ,güzellik,mutluluk gelmez penceremin önüne
yalnızım bende sizinle birlikte.
hapsettim kendimi korkular şehrine
benden saklanmış küçücük bir umut var içimde
bu hayatta ne işime yarayacağını bilmediğim halde
yinede tutuyorum onu içimde
belki bir gün bir yerde
döndürür beni eski halime...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder