Zaman ... tek kelime içinde bir çok cümle.çoğunun sonu gelmemiş yarım kalmış kimine nokta koyulup bırakılmış kimine ise üç nokta koyulup uzatılmış.başımıza gelen her şeyde her olayı zamana bırakırız.iyi gibi görünür aslında ama o zaman ilerleyene kadar kopar dağılırız.kör kurşun gibi bir yere saplanırız ya da hayatımızı tozlu raflara kaldırırız.geçmez böyle anlarrda zaman.kayboluş bitmez çığlıklar acılar dinmez.ne zaman geçecek diye konuşurken benle geçtiğini farkederiz konuşmanın bir yerinde.bunu zaman mı geçirmişti yoksa ben mi bilemeyiz.ama bir an gelir ki unuttuğumuzu sandığımız şey aslında unutulmazmış.geçmezmiş benden. ben ne isem o da oymuş .zaman yalan söylemiş kandırmış bizi.bize sadece alışmayı öğretmiş arada bir de canımızı acıtmak için geçmişizi getirirmiş.böyle durumlarda herşey anlamsızlaşır.hiç bir şey oluşmaz konuşamazsınız ,konuşmak istemezsiniz çünkü herşeyiniz ondadır o izin vermez bunlara.
Neyi nasıl anlatacağınızı bilemediğiniz anlarda bir tek o (sen)vardır aklınızda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder