Yorucu bir okul gününün ardından yine burdayım köşemde oturmuş bir şeyler zırvalıyorum yine.mutluyum belki mutluluk değil de huzurdur hissettiğim .boş nedensiz ama bir o kadar da keyif verici.tüm günün yorgunluğuna rağmen bir şeyleri kafaya takmadan olmamış gibi davranmak ... bu huyumu seviyorum .hayatı umursamadan yaşamak deliliğin dibine vurup aklına eseni yapmak.aklıma esen şeyler kötü dengesiz şeyler değil akıllı deliyim ben:) zor birşey sanırım hem akıllı olmak hem deli...
insanların ön yargılarından pek hoşlanmıyorum.hele bunu bi de yaşını başını almış kelli felli profesör yapıyorsa ne demeliyim bilmiyorum.gerçi biliyorum pek sözünü esirgeyen biri değilim o yüzden altta kalanın canı çıksın :)