Yine tıkanıp kaldım susmalarım başladı hayata.cevapsız sorularım,cevaplayamadığım sorular ...hayatımın bir döneminde istem dışı olarak yaşadığım kendime yabancılaşma sendromunu yaşıyorum.hayatın en saçma dönemi bu sanırım .herşey karmakarışık.sohbetler tatsız yaşadıkların tuzsuz anlamsız.boşuna yaşıyorum dedittirecek kadar çaresiz ve aciz bir konumdayım.beni anlatan duygularımı ifade eden ne bir yazı yazabiliyorum ne de bir resim yapabiliyorum ne de konuşabiliyorum.avaz avaz susuyorum sadece .elimden dilimden gelen bir şey yok.bir şeyler arıyor gibiyim. neyi kimi ??? değişim dönemi geliyor benim için hep bu susuşların ardına gelen bomba etkisi .kendi içimde fırtına öncesi sessizliği yaşıyorum .düşüncelerim ne kadar değişebilir ki ne kadar daha farklılaşabilirim ki .herşeyi kabul eden olabilir diyen bir yapım var .hayat bana süpriz yapamıyor ,şaşıramıyorum artık hayata ...

çok sıkıcı anlatacaklarım varken susmak ,kelimelere anlam yükleyememek .mutluluk oyunum bile artık işe yaramıyor.yüzüme taktığım maskelerim eskidi artık gerçek yüzümü gösteriyor taktığım maskeler :(