SEVEBİLMENİN MUTLULUĞU

Herkesin hayatında bir şeyler tam yolunda giderken bir şeyler kaybolur ya sanırım ben de o dönemdeyim.Hiç hoş değil inanın şuan hayatıma sövgüler yağdırıyorum başka yaptığım bir şey yok.Hani hayatın anlamını kaybetmişsinizdir sonra ilahi bir şekilde bulursunuz ve yine siz fark etmeden kendini kaybettirir ya aynı o dönem.Kaybetmişken keşke bulmasa mıydım acaba diye düşünmeden bir anım bile geçmiyor.Cidden o kadar can acıtıcı ki artık yok hayatın anlamı yok o yok diye kendinizi yıllarca alıştırıyorsunuz.Günler aylar değil yıllar ki ben yaklaşık 4 yıldır alıştırmıştım kendimi ve bir anda buldum.Mutluluk dediğim olay ortada yoktu.Hani biri cenneti gören kişi var mı diye sorsalar beni gösterirlerdi herhalde bu kadar büyük bir mutluluk yaşıyordum.Her şey bu kadar güzel olamazdı ihtimal yoktu.Tamam hayatta şanslı olduğuma inanırdım ama bu beni aşıyordu.Ben bu kadar mutlulukta olamazdım yani olmayacağını düşünürdüm.Hayatımın anlamı ya da şunu netliğe kavuşturalım aşkı evet hayatımın ilk aşkını bulmuşken bu sevinç herkes gibi bana da ilahi gelmişti her şeyin mükemmel ötesi olacağına inanmıştım.İşte ben ve saf hayal gücüm.Olmadı kimse bana saf olarak gelmedi ben ona en saf halimle gelmiştim halbuki.Saf sevgi katıksız ilavesiz.Ne aklımda ne ruhumda yabancı hiç bir şey yoktu ama olmadı.Benim o ilk ve en büyük aşkım ama ben onun değildim...Olmayı çok isterdim belki de ilk anlarda kendimi buna inandırdım hep iyi düşündüm hayallerimizi birlikte kurduk.Hayat işte ne yapacağı belli olmuyor.Ne diyorduk hayatın anlamı evet unutmak değil onu sadece saf sevgi ile anıyordum her yanda şimdi buldum aynı saflıkla sevgi ile anmakta sıkıntı çekmiyorum onu hala seviyorum hayatımın anlamını ama şimdi aramıza koyduğumuz şeffaf duvarın renk aldığını hissediyorum ki bu da benim canımı yakıyor incitiyor beni.Ya şeffaf olan duvarımız siyaha boyanırsa ya onu bir daha kaybedersem korkuyorum hayatımda birini kaybetmekten bu kadar korkmamıştım,beni değildi bunu biliyordum ama benim olmayan bir şeyi sahiplenip benden gitmesinden ölesiye korkuyordum.Belki de bu yüzden diyorum bulmasa mıydım hiç görmese miydim acaba diye.Sorum kalbimin devreye girmesi ile komik bir hal alıyor.Ne olursa olsun o benim hep iyikim olacak.Ben onun hayatında ne olursam olayım hep hayatımın anlamı ilk aşkım ve iyikim kalacak.Kendime bu olayı yaşadıktan sonra hatırlattığım tek bir gerçek var ben sevmenin hissini yaşıyorum belki de hayatım boyunca bu kadar net bir şekilde duygularımı hissedebiliyorum bu yüzden de ne olursa olsun can acılarıma rağmen hayata rağmen bunun için mutlu olabiliyorum sevebiliyor olmanın mutluluğunu yaşıyorum...